Met Kantoortuinen lost schrijver en regisseur Marthijn een persoonlijke belofte in. Vier jaar na het afscheid van zijn moeder brengt hij een volwassen toneelstuk op de planken: niet geschreven vanuit regels of analyse, maar vanuit levenservaring, herkenning en gevoel. In dit interview vertelt hij over de artistieke invloed van zijn familie, de keuze om theater dicht bij het echte leven te houden en de bijzondere betekenis van het lied I won’t let you down.
Reminder: als je niet bij de repetitie kunt zijn…
Nog even een vriendelijke herinnering aan de afspraken die we gemaakt hebben rondom de aanwezigheid bij repetities. Er is een repetitieschema op de website, dit dient als indicatie van wat er gespeeld gaat worden. Dit betekent niet dat dat in steen gebeiteld staat: het kan wijzigen! We verwachten dan ook dat iedereen er elke repetitie […]
Sidney Durlacher over het regisseren van 8 vrouwen
Je regisseert het stuk '8 vrouwen', als je zo'n taak krijgt, hoe start je dan? Waar begin je mee? Kun je ons meenemen in jouw proces? Filmposter van één van de verfimingen van "8 femmes", in dit geval "8 women" In dit geval was het stuk al geselecteerd. Dan is de vraag of je er [...]